Dostępne zagadnienia z Metodyki pracy opiekuńczo-wychowawczej

Rodzina zastępcza – jest po adopcji najkorzystniejszą formą opieki nad dzieckiem. Powstaje wtedy, gdy małżeństwo lub osoba nie pozostająca w związku małżeńskiem bierze na wychowanie nie więcej niż troje dzieci, przy czym stosunki między tymi osobami a dziećmi nie pozostają takie same skutki prawne, jak przy adopcji.

Typy rodzin zastępczych:

Ze względu na rodzaj więzi prawno-emocjonalnej

1. Rodziny zastępcze spokrewnione z dzieckiem i zobowiązane do świadczeń alimentacyjnych.

2. Rodziny spokrewnione z dzieckiem, ale ze względu na dalszy stopień pokrewieństwa nie są zobowiązane do alimentacji.

3. Rodziny obce, nie pozostające w stosunku pokrewieństwa.

Ze względu na różnorodność sytuacji w jakiej znajduje się dziecko lub rodzina

1. Rodziny spokrewnione z dzieckiem, które biorą je na wychowanie ze względu na więzi rodzinne.

2. Rodziny preadopcyjne, które powstają przez przyjęcie do rodziny dziecka na okres przystosowania.

3. Rodziny, które przyjmują dzieci pochodzące z rodzin zdemoralizowanych.

4. Rodziny zapewniające tylko czasową opiekę dziecku, bez zrywania kontaktu z rodziną naturalną.

Ze względu na specyfikę pracy opiekuńczo-wychowawczej

1. Rodziny opiekuńcze – przyjmujące dzieci do lat dwóch, oczekujące na przysposobienie.

2. Rodziny terapeutyczne – przyjmowane są dzieci z odchyleniami od normy rozwojowej.

3. Rodziny resocjalizacyjne – biorą pod opiekę dzieci przejawiające niedostosowanie społeczne i wymagające szczególnych działań profilaktyczno-wychowawczych i resocjalizacyjnych.