Rodzina zastępcza

Rodzina zastępcza – jest po adopcji najkorzystniejszą formą opieki nad dzieckiem. Powstaje wtedy, gdy małżeństwo lub osoba nie pozostająca w związku małżeńskiem bierze na wychowanie nie więcej niż troje dzieci, przy czym stosunki między tymi osobami a dziećmi nie pozostają takie same skutki prawne, jak przy adopcji.


Typy rodzin zastępczych:


Ze względu na rodzaj więzi prawno-emocjonalnej

  1. Rodziny zastępcze spokrewnione z dzieckiem i zobowiązane do świadczeń alimentacyjnych.

  2. Rodziny spokrewnione z dzieckiem, ale ze względu na dalszy stopień pokrewieństwa nie są zobowiązane do alimentacji.

  3. Rodziny obce, nie pozostające w stosunku pokrewieństwa.


Ze względu na różnorodność sytuacji w jakiej znajduje się dziecko lub rodzina

  1. Rodziny spokrewnione z dzieckiem, które biorą je na wychowanie ze względu na więzi rodzinne.

  2. Rodziny preadopcyjne, które powstają przez przyjęcie do rodziny dziecka na okres przystosowania.

  3. Rodziny, które przyjmują dzieci pochodzące z rodzin zdemoralizowanych.

  4. Rodziny zapewniające tylko czasową opiekę dziecku, bez zrywania kontaktu z rodziną naturalną.


Ze względu na specyfikę pracy opiekuńczo-wychowawczej

  1. Rodziny opiekuńcze – przyjmujące dzieci do lat dwóch, oczekujące na przysposobienie.

  2. Rodziny terapeutyczne – przyjmowane są dzieci z odchyleniami od normy rozwojowej.

  3. Rodziny resocjalizacyjne – biorą pod opiekę dzieci przejawiające niedostosowanie społeczne i wymagające szczególnych działań profilaktyczno-wychowawczych i resocjalizacyjnych.

Powiązane kategorie

» Metodyka pracy opiekuńczo-wychowawczej

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Metodyka pracy opiekuńczo-wychowawczej

ksiazka.jpegProces opiekuńczo-wychowawczy – to ogół wzajemnych oddziaływań między wychowawcą, opiekunem a wychowankiem, podopiecznym odbywającym się w ramach określonej formy opieki nad dzieckiem. Proces ten może mieć charakter jednostkowy i w tym przypadku podstawę procesu stanowi relacja wychowanek-wychowawca. Może równiez mieć charakter zbiorowy, gdzie występuja relacje bardziej złożone, jak: wychowawca-wychowankowie, wychowankowie- wychowankowie, grupa wychowawcza-cała społeczność placówki, wychowanek-grupa wychowawcza, wychowawca-grupa wychowawcza.


» Strona główna: Metodyka pracy opiekuńczo-wychowawczej

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: